ابوهريره دربارهء يكى ديگر از انبياء چنين مىگويد : إنّ رسول اللَّه قال : نزل نبي من الأنبياء تحت شجرة فلدغته نملة ، فأمربجهازه فأخرج من تحتها ثم أمر ببيتها فأحرق بالنار ؛ فأوحى اللَّه إليه فهلا نملة واحدة ؛ « 1 » رسول خدا گفت : يكى از پيامبران در مسافرتى با همراهانش زير درختى پياده شده و اتراق كردند . مورچه‌اى آن پيامبر را گزيد . وى [ در انتقام از آن مورچه ] دستور داد تا لانهء مورچه‌ها را به آتش بكشند . آن گاه از جانب پروردگار وحى نازل شد : يك مورچه تو را گزيد نه همهء مورچه‌ها ! رسول گرامى اسلام اين گونه امور ناشايست در منابع اهل سنّت ، دامان پاك پيامبر خدا صلى اللَّه عليه وآله را گرفته است به طورى كه به پيامبر نسبت بت‌پرستى نيز داده‌اند ! در روايتى ساختگى آمده است : أخبرني سالم أنه سمع عبداللَّه بن عمر إنه يحدّث عن رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه وآله أنه لقي زيد بن عمرو بن نفيل بأسفل بلدح - وذاك قبل أن ينزل على رسول اللَّه الوحي - فقدّم إليه رسول اللَّه سفرة فيها لحم فأبى أن يأكل منها ثم قال : إني لا آكل مما تذبحون على أنصابكم ولا آكل إلّامما ذكر اسم اللَّه عليه ؛ « 2 » عبداللَّه بن عمر از رسول خدا صلى اللَّه عليه وآله چنين نقل مىكند : پيش از آن كه وحى بر پيامبر خدا نازل شود با يزيد بن عمرو بن نفيل ملاقات و او را دعوت كرد

--> ( 1 ) . صحيح البخاري : 4 / 100 ؛ مسند الشاميين : 4 / 277 - 278 / ش 3280 ؛ كنز العمّال : 5 / 392 / ش 13383 ؛ أحكام القرآن : 3 / 473 و در بسيارى ديگر از منابع اهل سنّت با اندكى اختلافات در بعضى از كلمات نيز آمده است . ( 2 ) . مسند أحمد : 2 / 127 ؛ صحيح البخاري : 6 / 225 ؛ فضائل الصحابة ( نسائى ) : 27 ؛ السنن الكبرى ( بيهقى ) : 9 / 250 ؛ عمدة القاري : 21 / 113 ؛ المعجم الكبير : 12 / 230 ؛ الإستيعاب في معرفة الأصحاب : 2 / 617 ؛ الطبقات الكبرى : 3 / 380 ؛ تاريخ مدينة دمشق : 19 / 508 .